Ongezien verlangen

 

De roos van Jericho. Het is een klein verdord bruinachtig bolletje van in elkaar geweven takjes, ook wel de opstandingsplant genoemd. Het ligt als afgestorven in de woestijn te wachten op water zodat het weer tot leven kan komen. Veel mensen kennen een wachtend, ongezien verlangen. Het ligt net als die roos ergens sluimerend in een hoekje. Te wachten op dat het wordt gezien. Net als vuur zuurstof nodig heeft om te vlammen en net als deze roos van Jericho water nodig heeft om op te bloeien, heeft verlangen aandacht nodig om te groeien.

Kies jij voor het leven of kiest het leven voor jou?
Verlangens in een hoekje zitten niet voor niets in dat hoekje. We stoppen ze weg omdat we niet geloven dat we ze waar kunnen maken, of waar mógen maken. Deze verlangens worden dan gezien als een droom; ver op afstand en daardoor niet bereikbaar. Ze worden ervaren als onzinnig; de mensen in jouw buurt kunnen zich er niets bij voorstellen en je conformeert je –onbewust- aan de maatschappelijke gemene deler.  Ze worden opgevat als niet praktisch; er ligt te veel in de weg, het kost te veel tijd, het kost te veel geld. En zo ligt je verlangen dan te sluimeren in die hoek. Wie is dan degene die de keuzes maakt in je leven? Jij zelf, of het leven?

Mag je je verlangen leven?
Stel jezelf deze vraag eens. Wat gaat er dan door je heen? Ligt de weg open om te kijken naar je verlangens of is er weerstand? Het is een ongemakkelijk en onzeker gevoel dat mijzelf kan overvallen als ik naar mijn verlangens kijk waarvan ik eigenlijk denk ze niet waar te kunnen maken. Angst en onrust krijgen dan een plek omdat ik, wil ik dan serieus naar dat verlangen kijken, uit mijn comfortzone moet komen.

Die angst kan me dan van het verlangen weghouden. Zelfrespect en vertrouwen zijn voor mij belangrijke ingrediënten om naar dat verlangen te durven gaan kijken. Het is een kwestie van mijzelf en het verlangen serieus nemen.  Als ik dat doe dan ben ik in staat om voorbij mijn angst naar dat verlangen te kijken en in vrijheid keuzes te maken. De vraag of je je verlangen mag leven is een vraag aan jezelf.  Vind jij jezelf het waard om te leven zoals jij dat zou willen?

De roos van Jericho is een mooie metafoor. Hij ligt dor, door woestijnwind verstopt, in een hoek te wachten op water. Als hij gevoed wordt ontluikt hij, komt hij tot leven, groeit hij en laat hij zichzelf zien. Alles wat je aandacht geeft groeit.  Dat geldt ook voor onze dromen en verlangens.

Geen reactie's

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.